پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است . و باز رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هنگام عزيمت به تبوك فرمود : جايگاه تو نسبت به من همچون جايگاه هارون است نسبت به موسى جز اينكه پس از من پيامبرى نخواهد بود . و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به مضمون اين سخن ، وزارت و اختصاص به مودّت و دوستى و برترى بر همگان و خلافت بر آنان را - چه در زمان حيات و چه پس از وفات او - براى على عليه السّلام ثابت گردانيد ، چرا كه قرآن به تمام اين ويژگىها براى هارون نسبت به موسى عليه السّلام گواهى مىدهد ، خداوند تبارك و تعالى از زبان حضرت موسى عليه السّلام مىفرمايد : وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي * هارُونَ أَخِي * اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي * وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي * كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً * وَ نَذْكُرَكَ كَثِيراً * إِنَّكَ كُنْتَ بِنا بَصِيراً * قالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى « 1 » ، پس خدا شريك شدن در پيامبرى موسى عليه السّلام و وزارت او بر انجام رسالت را براى هارون ثابت نموده و پشت موسى عليه السّلام را به او محكم ساخت . و حضرت موسى عليه السّلام به هارون در امر جانشينى خود فرمود : اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي * وَ أَصْلِحْ وَ لا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ « 2 » ، لذا جانشينى او به نصّ قرآن ثابت شد . پس هنگامى كه حضرت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم همهء ويژگىهايى را كه هارون نسبت به موسى عليه السّلام داشت ، براى على عليه السّلام نسبت به خود غير از پيامبرى قرار داد ، وزارت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و پشتيبانى او به يارى و مساعدتش و برترى و دوستى و آنچه اين ويژگىها در حقيقت مقتضاى آن است ، خلافت او را در زمان حيات به طور آشكار و همچنين پس از او به واسطهء تخصيص استثنايى كه آورد با ذكر واژهء « بعد » ، جانشينى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم براى او ثابت گشت . و امثال اين ادلّه و براهين فراوان است كه ذكر آنها به درازاى سخن مىانجامد ، و در جاى خود در كتاب‌هاى ديگر به طور مفصل به اثبات آنها پرداخته‌ايم ؛ و الحمد للّه .

--> ( 1 ) . سورهء طه : 24 - 36 . « برادرم هارون را وزير من گردان ، به او پشت مرا محكم كن ، و او را در امر رسالت با من شريك ساز ، تا هميشه به ستايش و سپاس تو بپردازيم ، و تو را بسيار ياد كنيم ، كه همانا تو به احوال ما بصير و بينا هستى ، ( خداوند ) فرمود : اى موسى ! آنچه از ما خواستى به تو عطا گرديد » . ( 2 ) . سورهء اعراف : 142 . « جانشين من در قومم باش ، و راه صلاح را پيش گير و پيرو اهل فساد مباش » .